Ranking: TOP 5 najlepszych desek freeride

K2 Sky Pilot to jedyna deska w zestawieniu zaprojektowana od nowa na sezon 2026, a wersja 2027 według The Good Ride różni się od niej tylko grafiką. Ma 10 mm taperu, krawędź efektywną 119 cm w rozmiarze 157 i pozwala cofnąć wiązania o 9,3 cm od środka deski. Recenzent serwisu ocenił carving, prędkość i jazdę po nierównym śniegu najwyżej w swojej skali i chwalił, jak deska tłumi drgania przy szybkiej jeździe. Sportano podaje twardość 6 na 10.

Wobec Jonesa Hovercraft 2.0 z drugiego miejsca Sky Pilot szybciej przechodzi z krawędzi na krawędź i znośniej jedzie tyłem, ale w głębokim puchu przewagę ma Jones, którego wiązania da się cofnąć prawie dwa razy dalej. Wadą według The Good Ride jest wolny ślizg jak na deskę tej klasy i przeciętny pop, a puchu na nim nie sprawdził, bo jeździł tylko po przygotowanych trasach. Sprawdzi się, gdy dzień zaczynasz na ratrakowanej trasie, a kończysz w rozjeżdżonym śniegu obok niej: wtedy męczy najmniej. K2 zaleca brać ją o 3-4 cm krótszą niż zwykłą deskę.

Jones Hovercraft 2.0 jest w tym składzie jedyną deską, którą The Good Ride zalicza do freeride'u bez zastrzeżeń, a puch, carving, prędkość i nierówny śnieg ocenia najwyżej. W rozmiarze 156 przy maksymalnie cofniętych wiązaniach środek rozstawu leży 17,1 cm za środkiem deski, prawie dwa razy dalej niż w K2 Sky Pilot. Snowboarding Profiles podaje dla 156 talię 260 mm i zakres wagi 59-82 kg, a na wadze zmierzył 3280 g wobec 2900 g deklarowanych przez Jones (to pomiar wersji 2023). Snowcountry pisze: „Dzięki krótkiemu, szerokiemu kształtowi możesz jeździć na tej desce krócej niż zwykle”.

Za pływalność płaci się zwrotnością. Recenzent The Good Ride przyznaje, że nie jest to deska do szybkich skrętów i nie wybrałby jej do częstej jazdy między drzewami, a jazdę tyłem ocenia najniżej w skali. Jeśli planujesz wyjazd w Alpy tuż po opadach i liczy się, żeby nos nie tonął, Hovercraft nadaje się najlepiej. Karta w porównywarce opisuje sezon 23/24, ale według The Good Ride model 2025 jest identyczny.

Capita Kazu Kokubo Pro ma sylwetkę deski freeride, ale jeździ bardziej centralnie: The Good Ride zmierzył cofnięcie wiązań o 6 cm przy rozstawie 55,9 cm i przypomina, że typowa deska freeride zaczyna się od około 8,3 cm. Karta produktu dla rozmiaru 157 podaje talię 25,5 cm, krawędź efektywną 1222 mm, promień taliowania 8,4 m i zalecaną wagę 59-86 kg. Taper wynosi 9 mm.

Recenzent uznał ją za najlepszą w nierównym śniegu spośród kierunkowych desek Capity, które testował w tym roku, a skoki i prędkość ocenił najwyżej. Puch dostał od niego ocenę przeciętną, a w porównaniu ze starszą wersją deska według niego gorzej tnie łuki i ma słabszy pop przy ollie. Gdy chcesz zjeżdżać z trasy po to, żeby skakać z naturalnych muld i lądować także tyłem, Kazu odda więcej niż oba wyżej sklasyfikowane modele. W dni z puchem po kolana lepiej sięgnąć po Jonesa.

The Black Snowboard of Death to najbardziej kierunkowa z desek all-mountain Capity i tak opisuje ją The Good Ride: recenzent pisze wprost, że polecanie jej jako sztywnej deski freeride z mocnym cofnięciem jest przesadą. Wersje 2024-2026 mają według niego wiązania cofnięte dalej i węższy rozstaw niż wcześniej, przez co stały się wszechstronną jedną deską na cały sezon. Producent podaje twardość 6,5, ale dwa egzemplarze 159 wydały się recenzentowi sztywne jak 7-8 na 10. Talia ma po 1,5 mm wypukłości z każdej strony, więc według recenzenta trzeba liczyć ją jako węższą o 3 mm.

Po powrocie do błyszczącej wierzchniej warstwy model 2026 według The Good Ride słabiej tłumi i mocniej podskakuje w miękkim, rozbitym śniegu, a w płytkim puchu wymaga więcej ciężaru na tylnej nodze. Trzymanie krawędzi na twardym śniegu recenzent ocenia za to jako bardzo dobre. Jeśli masz pod ręką polskie stoki, gdzie rano bywa lód, a puch zdarza się kilka razy w sezonie, BSOD z całej piątki najlepiej łączy oba światy.

Capita Mercury ma na karcie produktu przeznaczenie „all-mountain / freeride”, a Whitelines zalicza ją do kategorii freeride i puch. The Good Ride ma inne zdanie i wpisuje to jako wadę: deskę reklamuje się jako freeride'ową, choć dziś wiele desek mocniej cofa się w puchu i ma więcej cambera do carvingu. Karta dla rozmiaru 153 podaje talię 25,3 cm, krawędź efektywną 1183 mm i zakres wagi 45-72 kg, a cofnięcie kształtu to 0,5 cala, czyli około 1,3 cm. Whitelines podaje twardość 6,5 na 10.

Recenzent The Good Ride zgłasza, że deska wolno skręca jak na swoją szerokość i mocno podskakuje w miękkim, nierównym śniegu, a puchu na najnowszej wersji nie sprawdził. Chwali stabilność, wybaczanie błędów, łatwe buttery i jazdę tyłem, którą ocenia najwyżej z całego składu. Jeśli szukasz deski na trasę, na której spędzasz większość dni, i tylko czasem zjeżdżasz w świeży śnieg obok niej, Mercury jedzie w obie strony równie dobrze. Kiedy puch jest celem wyjazdu, lepszy będzie model z pierwszej trójki.