Ranking: TOP 5 najlepszych koncentratów pomidorowych

Łowicz w opakowaniu 190 g to najtańsza pozycja zestawienia w przeliczeniu na sto gramów, blisko trzykrotnie tańsza od koncentratów ekologicznych, i jednocześnie największe opakowanie z pięciu. Zagęszczenie wynosi 30%, czyli więcej niż w wersji włoskiej z drugiego miejsca. To koncentrat, który większość kupujących zna z półki w sklepie, a nie z zakupów internetowych.

Słabym punktem są dane. Ocena 5 na 5 opiera się na jednej opinii, więc nie jest potwierdzona i nie powinna decydować o niczym; przy jednym głosie średnia mówi tylko tyle, że jedna osoba była zadowolona. Produkt ma też jedną ofertę, u sprzedawcy z dostawą artykułów spożywczych, więc kupno samego koncentratu bez większych zakupów nie ma ekonomicznego sensu. Brakuje w karcie informacji o kraju pochodzenia surowca, którą podają obie pozycje ekologiczne.

Pozycja dla kupujących, którzy robią zapas do gotowania na co dzień i patrzą na koszt porcji, a nie na certyfikat ekologiczny. Kto zamawia raz na jakiś czas pojedynczy produkt, dopłaci tu do dostawy więcej, niż kosztuje sam koncentrat.

Zwergenwiese to koncentrat ekologiczny z Niemiec, z oceną 4,88 na 5 przy 12 opiniach i ofertami w 3 sklepach. W wypowiedziach kupujących wracają dwa wątki, których nie ma przy pozostałych pozycjach. Pierwszy to skład: kilka osób podkreśla brak konserwantów i dodatków, jedna pisze o pasteryzacji zamiast chemii. Drugi to bezglutenowość, którą jedna z osób opisuje wprost, zaznaczając, że smakiem i konsystencją produkt nie różni się od koncentratu zawierającego gluten.

Karta produktu nie podaje stopnia zagęszczenia, więc w tym zestawieniu jest to jedyna pozycja, której pod tym względem nie da się porównać z resztą, i to jest jej główne ograniczenie informacyjne. Drugie dotyczy cen: między najtańszą a najdroższą ofertą jest różnica przekraczająca połowę niższej z nich, a najdroższy sprzedawca to sklep z dostawą świeżych produktów, gdzie koncentrat kupuje się raczej przy okazji większych zakupów. W przeliczeniu na sto gramów pozycja ta należy do najdroższych w zestawieniu.

Rozwiązanie dla osób na diecie bezglutenowej i dla tych, które szukają koncentratu o krótkim składzie. Kto patrzy na koszt zwykłego gotowania, znajdzie w tym zestawieniu pozycje kilkakrotnie tańsze w przeliczeniu na gram.

Triplo Concentrato to najbardziej zagęszczona pozycja w zestawieniu i jednocześnie druga pod względem wielkości opakowania, 185 g. Ocena wynosi 4,9 na 5 przy 10 opiniach. Kupujący opisują ją jako gęstą i intensywną w smaku, jedna z osób pisze wprost, że jest lepsza od koncentratów, które zna z polskiej półki. Potrójne zagęszczenie oznacza, że tej samej intensywności sosu potrzeba mniej łyżek, co częściowo tłumaczy cenę wyższą niż przy zwykłym koncentracie tej marki.

Zastrzeżenia są dwa i oba dotyczą wiarygodności danych, a nie smaku. Po pierwsze, produkt ma jedną ofertę u jednego sprzedawcy, więc nie ma czego porównywać. Po drugie, wśród dziesięciu opinii pod kartą znalazła się wypowiedź o musztardzie, czyli o zupełnie innym produkcie tego samego dystrybutora. To znak, że karta zbiera opinie zbiorczo dla kilku pozycji, a wtedy średnia z dziesięciu głosów jest jeszcze mniej pewna, niż wskazywałaby sama liczba.

Wybór dla kogoś, kto robi sosy, w których koncentrat jest głównym smakiem, a nie dodatkiem do podsmażonej cebuli. Do pomidorowej gotowanej co tydzień taniej wychodzi zwykły koncentrat w większym opakowaniu.

Alce Nero ma najwyższą średnią w zestawieniu, 4,97 na 5 przy 17 opiniach, i jako jedyna pozycja podaje w karcie zarówno kraj producenta, jak i kraj pochodzenia składników, w obu przypadkach Włochy. Zagęszczenie wynosi 28%, czyli mniej niż w polskich koncentratach 30%, a producent sprzedaje ten produkt również w zestawach po 6 sztuk. Oferty pochodzą z 3 sklepów.

Kupujący piszą o niej krótko i zgodnie. Jedna z osób nazywa ją najlepszym koncentratem na rynku, inna, że jest jednym z dwóch, które w ogóle kupuje. Trzeba jednak zaznaczyć, na czym opiera się ta średnia: trzy z siedemnastu wpisów to szablonowe noty bez treści, więc realnych opisów smaku i konsystencji jest kilkanaście, nie siedemnaście. Drugie zastrzeżenie dotyczy ceny: po przeliczeniu na sto gramów to jedna z dwóch najdroższych pozycji zestawienia, blisko trzykrotnie droższa od najtańszej.

Propozycja dla osób, które czytają skład i chcą mieć pewność, skąd pochodzą pomidory, a nie tylko gdzie produkt zapakowano. Kto gotuje dużo i szuka koncentratu na co dzień, zapłaci tu za ekologiczny surowiec wielokrotność tego, co za koncentrat z polskiej półki.

Tuba Mutti 130 g ma 4,89 na 5 przy 44 opiniach i jest to najszersza podstawa oceny w całym zestawieniu, blisko dwa razy szersza niż wszystkie pozostałe pozycje razem wzięte. Kupujący wracają w niej do dwóch rzeczy: gęstości i wygody opakowania. Jedna z osób pisze o gęstym, intensywnym koncentracie o klasycznym pomidorowym smaku, druga o wygodzie samej tuby, której nie trzeba przekładać do innego naczynia po otwarciu.

Ograniczeniem jest rozrzut cen między sprzedawcami: przy trzech ofertach najwyższa przekracza najniższą o ponad połowę, więc kupno bez porównania sklepów kosztuje tu realnie więcej niż sam wybór innego koncentratu. Druga rzecz to jakość samych wypowiedzi. Sporo z nich to zdania jednolinijkowe w rodzaju oceny bez komentarza, więc mimo dużej liczby głosów konkretnych obserwacji o produkcie jest w nich niewiele. W przeliczeniu na sto gramów ta pozycja wypada w środku stawki, wyraźnie taniej od obu koncentratów ekologicznych i wyraźnie drożej od największego opakowania z tego zestawienia.

Wobec włoskiej Alce Nero, która stoi o miejsce niżej i ma wyższą średnią, tuba Mutti wygrywa liczbą głosów: 44 wobec 17, a przy takiej różnicy ocena jest po prostu pewniejsza. Sprawdzi się w kuchni, w której koncentratu używa się po łyżce i nierzadko, a otwarty słoik zdążyłby się zepsuć.